มาลุย
ชีวิตคือดันเจี้ยน แล้วฉันก็แค่ลิง
เพื่อน คุณไม่ใช่ "จิตใจเยาว์วัย" — คุณไม่ได้วิวัฒนาการเลย วิญญาณของคุณยังห้อยอยู่บนกิ่งไม้ เหวี่ยงตัวบนเถาวัลย์ เห็นกล้วยก็ตาเป็นประกาย ตอนที่บรรพบุรุษมนุษย์ตัดสินใจลงจากต้นไม้ เรียนเดินตัวตรง ใส่สูทผูกไท บรรพบุรุษของบุคลิกภาพมาลุยมองจากต้นไม้ข้างๆ เกาก้น แล้วส่งเสียง "จี๊ด" อย่างดูถูก พวกเขาเห็นแจ้งแล้ว: สิ่งที่เรียกว่า "อารยธรรม" ก็แค่เกมเก็บเงินที่น่าเบื่อที่สุดเท่าที่เคยมีมา กฎบางทีก็ต้องฝ่าฝืน เพดานมีไว้ห้อยหัว ห้องประชุมมีไว้ตีลังกา MALO เป็นไอเดียบ้าๆ ที่หลุดมาจากรูพลอตขนาดยักษ์แล้วลืมปิดประตู
ความมั่นใจขึ้นลงตามสภาพอากาศ: ลมตาม ก็บิน ลมทวน ก็หดตัว
ช่องภายในมีสัญญาณรบกวนเยอะ — มักค้างอยู่ที่ "ฉันคือใคร?"
ถูกเป้าหมาย การเติบโต หรือความเชื่อบางอย่างผลักดันให้ก้าวไปข้างหน้าง่ายๆ
ครึ่งเชื่อ ครึ่งสงสัย — อารมณ์เหมือนกระดานหก
เมื่อตัดสินใจแล้วก็ทุ่มเต็มที่ — เทอารมณ์และพลังงานอย่างไม่อั้น
ต้องการทั้งความใกล้ชิดและความเป็นอิสระ — แบบปรับได้
ไม่ไร้เดียงสาแต่ก็ไม่ถึงหวาดระแวง — เฝ้าดูเป็นสัญชาตญาณ
กฎที่หลีกเลี่ยงได้ก็หลีก — ความสบายและอิสระมาก่อน
ทำอะไรมีทิศทาง รู้คร่าวๆ ว่าจะไปทางไหน
บางทีอยากชนะ บางทีแค่อยากไม่มีปัญหา — แรงจูงใจผสม
มักวนคิดหลายรอบก่อนตัดสินใจ — การประชุมในหัวล่วงเวลาบ่อย
แรงผลักดันในการทำให้เสร็จแรง — งานค้างเหมือนเสี้ยนตำในสมอง
สังคมอุ่นเครื่องช้า — การเริ่มก่อนต้องปั๊มใจครึ่งวัน
อยากใกล้แต่ก็อยากเว้นระยะ — ขอบเขตปรับตามคน
เชี่ยวชาญในการปรับบุคลิกตามสถานการณ์ — ความจริงแท้ถูกปล่อยออกมาทีละชั้น